Voordat we naar de slaapplekken kijken, is het goed om te weten waarom deze regio zo bijzonder is. Dit cluster is ruig en staat bekend om zijn technische uitdagingen. Hier worden geen cadeautjes uitgedeeld aan de atleten.
Bormio is het domein van het alpineskiën voor de heren. Hier vindt de koningsklasse plaats: de afdaling. De Stelvio-piste is berucht in het wereldbekercircuit. Het is een donkere, ijzige en enorm steile helling waar skiërs snelheden tot 140 kilometer per uur halen. Als toeschouwer sta je hier met je neus bovenop de actie. Je hoort de ski's klapperen op het ijs en voelt de verplaatsing van lucht als ze voorbijkomen.
Naast het alpineskiën maakt het toerskiën (Ski Mountaineering) hier zijn Olympische debuut. Een spectaculaire toevoeging waarbij atleten de berg niet alleen af, maar ook op moeten rennen op ski's.
Zelf skiën in Bormio is een belevenis. Het gebied is niet enorm breed, maar wel hoog. De afdaling van de top op 3000 meter terug naar het dorp op 1200 meter is een van de langste in de Alpen. Je bovenbenen zullen branden, zeker als je de Stelvio zelf probeert op dagen dat er geen wedstrijden zijn.
Een stuk verderop ligt Livigno. Dit dorp ligt geïsoleerd in een hoogdal en wordt vanwege de kou en de ligging ook wel 'Klein Tibet' genoemd. Livigno is de gastheer voor alle snowboard- en freestyle ski-onderdelen. Denk aan de halfpipe, slopestyle en de cross-onderdelen.
De sfeer in Livigno is tijdens de Spelen compleet anders dan in Bormio. Het is jonger, losser en er is veel muziek rondom de stadions bij de Mottolino-kant. Voor de toeschouwer is dit een feest, omdat je vaak het hele parcours goed kunt overzien.
Als je zelf gaat skiën in Livigno, heb je de keuze uit twee bergflanken: Mottolino en Carosello 3000. De pistes zijn hier over het algemeen wat breder en zonniger dan in Bormio. Omdat het dorp belastingvrij is, kun je na het skiën goedkoop tanken en inkopen doen, al zal het tijdens de Spelen wel dringen zijn in de winkelstraat.
Veel mensen verkijken zich op de afstanden in deze regio. Op de kaart liggen Bormio en Livigno vlak bij elkaar. In de praktijk worden ze gescheiden door de Passo del Foscagno. Dit is een bergpas die het hele jaar open wordt gehouden, maar het blijft een hoogalpiene weg.
Reken op minimaal vijftig minuten reistijd tussen de twee dorpen bij goed weer. Als het sneeuwt – en dat doet het hier vaak in februari – kan die reistijd flink oplopen. Er zijn pendelbussen, maar die zullen tijdens de wedstrijddagen overvol zitten. Het is daarom slim om je accommodatie strategisch te kiezen op basis van de sport die je het liefst wilt zien.
De hotels in het centrum van Bormio en Livigno zitten waarschijnlijk vol, of vragen prijzen waar je steil van achterover slaat. Wij hebben gekeken naar alternatieven die logistiek haalbaar zijn en waar je vaak nog wel beschikbaarheid vindt via organisaties als SnowTrex.
Dit is de meest logische uitwijkmogelijkheid als je voor de wedstrijden in Bormio komt. Santa Caterina ligt op slechts een kwartiertje rijden van Bormio, dieper het dal in. De weg loopt hier dood tegen de Gavia-pas aan (die in de winter dicht is), waardoor er geen doorgaand verkeer is.
Het dorp is rustig en authentiek. Het skigebied is een aanrader voor de serieuze skiër. De pistes liggen op het noorden en blijven de hele dag goed, zelfs als de zon schijnt. De Deborah Compagnoni piste is fantastisch: breed, steil en perfect geprepareerd. Omdat de grote massa zich op Bormio focust, heb je hier vaak de ruimte. Je kunt 's ochtends een paar uur knallen in Santa Caterina en 's middags de bus of auto pakken naar het stadion in Bormio.
Tussen Bormio en de bergpas naar Livigno ligt de gemeente Valdidentro. De dorpen Isolaccia en Pedenosso vormen hier een prima strategische uitvalsbasis. Je zit hier letterlijk tussen de twee vuren in. Bormio is tien minuten rijden, Livigno ongeveer drie kwartier.
Valdidentro heeft een eigen skigebied: Cima Piazzi. Dit is veel gemoedelijker dan de buren. Het is een ideaal gebied voor families of voor mensen die even willen ontsnappen aan de Olympische gekte. Bovenop de berg is het uitzicht prachtig en kun je heerlijk eten in de berghutten zonder de hoofdprijs te betalen. Accommodaties in deze regio worden vaak aangeboden onder de noemer van Bormio of de bredere regio, dus kijk goed op de kaart waar je precies zit.
Als je echt achter het net vist in de directe omgeving, is Aprica je reddende engel. Dit dorp ligt een stukje terug in het dal, richting Sondrio. Vanaf hier is het ongeveer drie kwartier tot een uur rijden naar Bormio.
Aprica is een wat groter dorp met veel appartementencomplexen. Het is misschien niet het meest schilderachtige dorp van Italië, maar het is wel heel functioneel. Het skigebied is met 50 kilometer aan pistes verrassend leuk. Het 'Baradello' gedeelte heeft moderne liften en heerlijke brede blauwe en rode pistes. Bovendien is het prijsniveau hier aanzienlijk lager dan in de Olympische dorpen. Je vindt hier nog de echte Italiaanse sfeer waar je voor een eerlijke prijs een pizza en een glas wijn bestelt.
Dit is een optie waar veel Nederlanders niet direct aan denken. Livigno ligt direct tegen de Zwitserse grens. Via de Munt la Schera tunnel rijd je zo het Zwitserse Engadin binnen. Dit opent een compleet nieuwe markt aan accommodaties.
Je kunt kijken naar verblijven in de buurt van St. Moritz of Pontresina. Het Engadin is een enorm breed dal met een gigantische hotelcapaciteit. Omdat het prijsniveau in Zwitserland altijd al wat hoger ligt, is de run op deze kamers soms iets minder extreem dan op de betaalbare kamers in Italië.
Vanuit deze regio ben je via de tunnel in ongeveer 45 minuten in Livigno. Let wel op: de tunnel is smal (eenbaans) en werkt met wisselend verkeer. In de winter zijn er specifieke tijdsblokken waarop je alleen naar binnen of naar buiten mag. Check dit schema dagelijks.
Op de dagen dat je niet naar de Spelen gaat, ski je hier in een van de beste gebieden ter wereld. Corviglia en Corvatsch bieden pistes van absolute topkwaliteit. Ook een aanrader is Diavolezza: hier ski je recht tegenover de gletsjers van het Bernina-massief. Een indrukwekkender decor ga je niet vinden.
Naast een slaapplek zijn er nog een paar zaken die je nu al moet regelen. Wacht hier niet mee tot je in Italië bent, want de voorraden zijn beperkt tijdens het evenement.
Dit is essentieel. Met tienduizenden bezoekers en teams in de regio, is de run op goed skimateriaal enorm. De lokale verhuurders in Bormio en Livigno zullen snel door hun topsegment ski's en boards heen zijn.
Het advies is simpel: reserveer je materiaal online zodra je je accommodatie hebt geboekt. Ga je naar een kleiner dorp zoals Aprica of Santa Caterina, dan heb je vaak iets meer speling, maar ook daar geldt: op is op. Heb je eigen materiaal? Zorg dat het in Nederland al gewaxt en geslepen is. De wachttijden bij de lokale servicepunten kunnen flink oplopen.
Je bent in Italië, dus eten is een serieuze zaak. In deze bergregio eet men zwaar. Vergeet de lichte salades. Hier bestel je Pizzoccheri: een machtig gerecht van boekweitpasta, aardappel, kool, knoflook en heel veel boter en kaas. Ook Sciatt (gefrituurde kaasballetjes op een bedje van witlof) en Bresaola (luchtgedroogd rundvlees) zijn lokale specialiteiten die je geproefd moet hebben.
Voor de lunch op de berg is reserveren tijdens de Spelen geen overbodige luxe. In Bormio vind je goede restaurants bij Bormio 2000. In Livigno kun je bij de Tea Borch of Camanel di Planon geweldig eten, maar zit het vaak stampvol.
Natuurlijk kom je om de Nederlandse atleten aan te moedigen. Het officiële TeamNL Huis staat tijdens deze spelen in Milaan. Dat is de centrale plek voor huldigingen en grote feesten. Zit je in Milaan? Ga daar zeker heen.
Verblijf je in de bergen? Dan is Milaan te ver voor een avondje op en neer. Maar wees gerust: waar Nederlanders zijn, is feest. In Bormio en Livigno zullen ongetwijfeld lokale horecagelegenheden worden omgedoopt tot officieuze ontmoetingsplekken voor Oranje-fans. Houd de sociale media van de fanclubs in de gaten voor de exacte locaties. De après-ski in Livigno is sowieso legendarisch. Omdat het dorp belastingvrij is, zijn de prijzen voor een drankje hier een stuk vriendelijker dan in de rest van de Alpen. In Bormio is het iets ingetogener en drink je na afloop een Braulio, de lokale kruidenlikeur, op het dorpsplein.
Zeker als je naar Livigno gaat of bovenop de berg in Bormio staat te kijken: het kan hier in februari grimmig koud zijn. Temperaturen van -15 of -20 graden zijn geen uitzondering, zeker als de wind opsteekt. Kleed je in laagjes en zorg voor goede schoenen met dikke zolen als je lang op een tribune of in de sneeuw moet staan.
Het bezoeken van de Spelen in deze regio vergt wat meer planning dan een gewone wintersport, zeker nu de tijd dringt. Maar de beloning is groot. De combinatie van zelf de pistes afdalen in de ochtendzon en 's middags getuige zijn van Olympische historie is iets wat je nooit meer vergeet. Check direct de beschikbaarheid bij onze partners en zorg dat je erbij bent.
Terug naar Wintersport vakantie